"Il mio corpo con rabbia" van Roberto Natale heeft een onzekere en moeilijk te definiëren status, ergens tussen kunst en exploitatiefilm. Silvia is een vaderskindje dat slechts één keer drugs wil gebruiken, maar dat was genoeg voor haar ouders om, op advies van een dokter, de gordel om te draaien en haar te isoleren in een luxe hotel op Sardinië, waar ze haar "genezing" nauwlettend in de gaten houden. Het is buiten het seizoen, er zijn bijna geen mensen op het terrein. Maar er dwaalt een vreemde jongeman rond, misschien een voortvluchtige, met wie Silvia een relatie begint. Deze jongeman is de figuur die Roberto Natale gebruikt als katalysator, de echte sleutelrelatie, de kern van het verhaal, de focus van de film, en de schakel tussen Silvia en haar vader.